Dinsdag 4 april – Dag 1 London Club Luminaire
In de pijpenla van onze chauffeur (lees: zijn tijdelijke piepkleine kamer te Utrecht) ontwaken, nog voor de eerste stadsgeluiden, op meegebrachte matrassen, de eerste drie van een groep van zes. Een vluchtig maar routineus ochtend ritueel dat overgaat in het uit parkeren van de blauwe bus, geeft het startsein voor een korte succesvolle tour naar Engeland. Ondertussen een bekende oversteek. Hier wachten vrienden en fans op onze komst. Het land van de live muziek. Waar niet zelden meer dan zes bands zich voor elf uur ‘s avonds in het zweet hebben gespeeld. We zien uit naar de shows die voor de helft plaats hebben op podia die we al eens eerder hebben beklommen. Nog even en de lachende gezichten tikken zachtjes tegen elkaar en wij voeren met de euvele moed der concentratie onze nieuwe nummers op.
Onderweg stuitten we op een openbare verkoop van auto’s, en richten wegwerkzaamheden in een gloed van oranje jasjes barricades op. De boot wordt nog net gehaald. De meegebrachte chauffeur en goede vriend, die rechts en linkshandig geboren lijkt te zijn, stuurt de blauwe bus moeiteloos in omgekeerde volgorde door rotondes en afslagen.

We passeren landschappen met stapels stenen muurtjes, grasvlakten, bedompte voorsteden en rijden alras de enorme hoofdstad in. We melden alles wat verdacht is aan elkaar en zijn op onze hoede voor nieuwe aanslagen.
Nog voor de afgesproken tijd arriveren we ter plekke. De ontvangst is goed en de Luminaire in stadsdeel Camden is voor zover ik dat nu kan bepalen terecht genomineerd voor de Time Out Prijs: Beste en meest toegankelijk live muziek podium.
Al voor vertrek naar Engeland hoorden wij van een hoge ticket verkoop. Bij aanvang van het eerste nummer van onze hand is de hele zaal uitverkocht. We houden er een goed gevoel aan over en de reacties uit het publiek vari?´ren van bijzonder tot goed.

Woensdag 5 april – Dag 2 London, Cubitt Gallery
Er is geen tijd om de stad te verkennen. We zijn al vroeg in de middag in het gezelschap van Jeremiah Day, een performance kunstenaar, woonachtig in Amsterdam en ex-deelnemer aan de Rijksacademie Amsterdam die vanavond onze muzikale hulp heeft
ingeroepen voor een performance. Al eerder voerden we de show samen met hem op in Amsterdam en een samenwerking was geboren. Op onze releaseshow van 14 mei zal hij ook acte de presence geven. De verhalen en visueel opgebouwde anekdote wereld die hij schept laten zich uitermate goed opluisteren door ons. Het galerie publiek dat in grote getale de galerie
binnen dampt, neemt het ervan.

Een meer dan bijzondere ervaring die nog eens onderstreept wordt door een bezoek aan de Delfina Artist Residencies in het centrum van Londen. De vriendin van Jeremiah blijkt er te wonen en te werken en nodigt ons en onze matrassen uit bij haar thuis.’s Ochtends bakken we er eieren en verlaten tevreden de priv?© parkeerplaats, de automatische poort sluit zich achter ons en Leeds lokt ons met haar gezang.

Donderdag 6 april -Dag 3 Leeds, Dr. Wu’s
Bekend terrein, alweer. Nauwe straten, spoorbruggen, bushaltes, met stenen beslagen straten, achterbuurten, vette vis en enorme patatten. De jongen achter de bar van Dr Wu’s ziet er nog exact hetzelfde uit. Dikke strengen haar gaan verborgen onder zijn pet en zijn broek lijkt elk moment af te kunnen zakken.
We hangen wat rond en drinken alvast een pint, de jongens van These Monsters, die ons vorig jaar op verschillende shows vergezelden zijn ook geen steek veranderd. Ze hebben volgens mij dezelfde kleding aan en de rossige gitarist is nog even bijdehand als altijd.
Ook de bassist heeft zijn dieet van snoepjes doorgezet, de roze all-stars rond zijn smalle voeten steken vervaarlijk en enorm onder zijn angstaanjagend dunne lichaam vandaan. Het is een feest der herkenning. We maken een onuitwisbare indruk op sommige van de vele enthousiastelingen.
De nacht in het studenten huis is even op de tanden bijten.

Vrijdag 7 april – Dag 4 Norwich, Arts Centre
Cowboy Paul zit al op ons te wachten wanneer we de spullen in vaste volgorde uitladen aan de achterkant van de kerk, die nu de religie van expressie uitdraagt. Geweldig is het hier. Een bruisende plek die bestierd wordt door jonge ambitieuze mensen die allen op hun eigen manier invulling geven aan een programma dat altijd wat te bieden heeft.
Een prachtige zaal, met soms iets teveel echo, maar dat zal vast komen door de kerkelijke geschiedenis die kleeft aan de ruwe stenen van de oude muren. Er spelen vanavond meerdere bands en tijd om zich te vervelen heeft het publiek niet. Terwijl wij ons ophouden onder de mensen worden we steeds vaker aangesproken door mensen die erg naar onze show uitkijken.
Opgeladen en uitgelaten spelen we een strakke dynamische show, die een paar handen vol nieuwe fans oplevert.

Zaterdag 8 april – Dag 5 Naar Huis
Lui hangen we in de stoelen
Een meeuw vaart een stukje mee.